بترسم از قصای آسمانی

جنین زاری و چونین مستمندی

به چندین کز تودیدم رنج و آزار

اگدلم ندهد که نالم پیش دادار

نیام کرد بر تو دل گرانی

ز بس خواری که هجر آرد برویم

ز ز دلتنگی همین مایه بگویم