ز بس خواری که هجر آرد برویم

اگدلم ندهد که نالم پیش دادار

بترسم از قصای آسمانی

نیام کرد بر تو دل گرانی

ز ز دلتنگی همین مایه بگویم

ترا بی من مبادا شادمانی

مرا بی تو مبادا زندگانی