به گیتی چشمم آنگه روز بیند

جهان بر چشم من چون موی تاریک

چو روزم پاک چون شب تیره گونست

شبم از تیرگی بنگر که چونست

که آن رخسار جان افروز بیند

همی تا تو شدستی کاروانی

ز هر کاری گزیدم دیدبانی