به دل در دارد امید وصالم

ز من یاد آورد گوید که چون باد

کسی کان سال و مه دارد مرا یاد

ز کس پرسد که بی او چیست حالم

گر از حالم نپرسد آن دل افروز

من از هالش همی پرسم شب و روز

همانست او که من دیدم همناست