چو گوید شادمان دیدم فلان را

چه آن کم مژدگان شاهی آرد

من آن کس را چو چشم خویش دارم

که چشمش دیده باشد روی یارم

من از شادی بدو بخشم روان را

غم هجران به روی او گسارم

ز بهر دوست اورا دوست دارم