قلمها را در انگشتم همی سوخت

چو یاد آمد مرا آن بی وفایی

که از تو دیده ام روز جدایی

ز هفت اندام من اتش بر افروخت

چو بی تدبیر و بی چاره بماندم

ز دیده بر قلم باران فشاندم

بدین چاره رهانیدم قلم را