درود از من بدان خورشید تابان

که دارد رویم از تیمار چون زر

درود از من بدان گنج نگویی

که دارد پیشه با من کینه جویی

که دارد حسن بر خورشید گیهان

درود از من بدان روی چو گلبرگ

که دارد شرم رخش رریزد ز گل برگ