پس آنگه خواند آذین را بر خویش

بمالیدش بدان دو زلف مشکین

به یک فرسنگ بوی نامهء ویس

همی شد همچو بوی جامهء ویس

بدو گفت ای به من شایسته چون خویش

اگر بودی تو تا امروز چاکر

ازین پس باشی آزاده برادر