نشانه شد روانست سرزنش را

به جابی کت نیاید کس به فریاد

تو پنداری که بامن کردی این بد

به جان من که کردی با تن خود

که بگزید از کنشها این کنش را

کجا این را به نکته بر شمارند

پس از ما بر نگارستان نگارند