نکردی سود و مایه بر فشاندی

دلاویز و دل افروز و دلارای

بدل کردی مرا آخر چه بودت

به جای این زیان چندست سودت

نبردی هیج و بی مایه بماندی

قصا برداشت از پیش تو صد گنج

کنون دانگی همی جوبی به صدرنج