مرا دیدی ز پیش مهربانی

نه سنگ از مهر تو بر دل نهادم

نه جز تو نیست در گیتی مرا کس

درین گیتی هوای من توی بس

کنون گر بینیم گویی نه آنی

نه آنم که تو دیدستی نه آنم

در آن گه تیر و اکنون چون کمانم