سرشک از چشم آن کس بیش بارد

که بر چشم آمد از سوزان دلش دود

ز چشم تیره خود چندان ببارید

که آن سال از هوا باران نبارید

که انده جسم او را ریش دارد

نبینی ابر تیره در بهاران

که اورا بیش باشد سیل باران