سزد گر خوار وانده خوار گشتم

چرا گفتار تو در گوش کردم

سرد گر من چنین باشم گرفتار

که خودنادان چنین باشد سزاوار

که شمع دل به دست خود بکشتم

سزد گرانده و تیمار دیدم

که شاخ شادمانی خود بریدم