میان آن همه شایسته یاران

بدم من نیز روزی چون تو خودکام

میان خویس و پیوند و دلارام

چه خوش بود آن گذشته روزگاران

چه خوش بود آنگه از عشقم بلا بود

مرا از دوست گوناگون جفا بود

گهی بودم ز دو نرگس دلازار