نیارم تن به بستر سر به بالین

دلم گویی که چون بختم بخفتست

چو پیکم روز و شب در راه مانده

چو آبم سال و مه در چاه مانده

مرا هست این و آن هر دو نمد زین

گها با دیو گردم در بیابان

گهی با شیر خسپم در نیستان