به جان تو که تا از تو جدایم

دلم را به نوازی تو بهشتی

نوای من نشسته در بر تو

چگونه سر کشم از چنبر تو

تو گویی در دهان اژدهایم

دلی دارم ز هجران تو پر درد

گوا دارم برو دو گونهء زرد