یکایک یاد کرد آذین که چون دید

چو باغ از باد نیست گشت نازان

چنان خرم شد از دیدار آذین

که گفتی یافت ملک مصر یا چین

نهیب عشق رامین را فزون دید

بگفت آن غم که اورا از هوا بود

بر آن گفتار او نامه گوا بود