چو در آب روان در عکس خورشید

گرفتش دایه و گفتش چه بودت

ستنبه دیو بد خو چه نمودت

سمن بر ویس لرزان گشت چون بید

به دایه گفت هرگز مهر دیدی

چو مهر من به گیتی یا شنیدی

ندیدستم شبی هرگز چو امشب