همه شب ابر گریان بر سر رام

هوا بر رخش او کافور بیزان

همه شب رخش در باران شده تر

به برف اندر سوار از رخش بدتر

همه شب باد پیچان در بر رام

قبا و موزه و رانینش بر تن

ز سر تا پای بفسرده چو آهن