چه باشد گر زمانی کند باشی

مبار ای ابر و یک ساعت بیاسای

مرا تیمار بر تیمار مفزای

الا ای باد تاکیتند باشی

نه آن بادی که از وی بوی بردی

جهان از بوی او خوش بوی کردی

چرا اکنون نبخشانی بر آن تن