تو خفته در میان خز و سنجاب

نه با زنهاریان زنهار دادی

بسا شبها که تو خوش خفته بودی

نه چون من بی دل و آشفته بودی

من افتاده به راه اندر گل و آب

کنون آن بد که کردی بازدیدی

بلا را هم بلا انباز دیدی