کنون از شورش دریا برستم

ز نومیدی بسی آسانی آید

من آن بودم که از اومیدواری

همی بردم به دریا بر سماری

دل از اومید بیهوره بشستم

ز خرسندی گزیدم پارسایی

که خرسندیست بهتر پادشایی