مرا از مهرت آمد زشت نامی

که ناید باز پیران را جوانی

همانم من که تو نامه نوشتی

به نامه نام من بردی به زشتی

که جز با تو نکردم خویس کامی

نکردم در جهان جز تو یکی یار

تو نیز از بخت من بودی بدین زار