نماند در دلی بوی وفایت

نباشد با کسی هم کفرو هم دین

نگنجه در دلی هم مهر و هم کین

چو یاد آرد ز صد هونه جفایت

تو خود دانی که من با تو چه کردم

به امید وفا چه رنج بردم

پس آنگه تو بجای من چه کردی