در آن شهری که بودم شاه و مهتر

ببردم کبگ مهر از پیش بازت

دلی کام با تو راندی کامگاری

هم از تو چون کشیدی خشم و خواری

هم اندر وی ببودم خوار و کهتر

گه رفتن چنان آمد گمانم

که بی تو زیستن آسان توانم