جهان را بی تو بسیار آزمودم

چو مر گم پیش تو باشد به فرجام

مرا بی تو نباشد زندگانی

ازیرا کم نباشد کامرانی

بدو در زنده همچون مرده بودم

چو بی تو بر شمارم زندگانی

جدا از تو نخواهم شادمانی