که نز وی شرم داری نه ز یزدان

چنان مهمان که با فرهنگ باشد

نه چون تو جاودانی ننگ باشد

مبادا در سرایش چون تو مهمان

مرا از تو دریغ آید همی راه

ترا چون آورد در خانهء شاه

تو ارزانی نیی اکنون به کویم