چه رنج آید ازین بدتر به رویم

نه بس چندین که ننگم بر شمردی

مزن تیر جفا بر من ازین بیش

که کردی سربسر جان و دلم ریش

که تو گویی دریغست از تو کویم

چرا بخشایی از من رهگذاری

که این ایوان موبد نیست باری