ز دو زلفت مرا ده یادگاری

وفا رفت از میان و بودنی بود

مرا زیدر بیاید رفت ناچار

بمانده بی دل و بی صبر و بی یار

ز واشامه مرا ده غمگساری

یکی حلقه به من ده زان دو زنجیر

که گیرد جان بر نا و دل پیر