اگر چه در سخن آزار جویی

چنان دانم که خوبی یاد کردی

مرا نفرین تو چون آفرینست

که گفتارت به گوشم شکرینست

ز تندی سربسر دشنام گویی

خوش آید هر چه تو گویی به گوشم

تو گویی بانگ مطرب می نیوشم