چه خواهد کور جز دو چشم بینا

کنون رفتم تو از من باش پدرود

همی زن این نوا گر نگسلد رود

من آن خواهم که تو باشی شکیبا

تو موبد را و موبد مر ترا باد

به کام نیک خواهان هر دوان شاد