نماید دوست چندان ناز و گشی

همی دیدم من این روز آشکارا

که چون تو راز بر دلبر گشایی

نهانت هر چه هست او را نمایی

که در مهرش نماند هیچ خوشی

ترا به بود خاموشی ز گفتار

بگگفتی لاجرم گشتی چنین خوار