چو از تو آن چنان کردار شایست

من آزرده شدم از تو به کردار

اگر بود از تو آن کردار نیکو

چرا بود از من این گفتار آهو

مرا خود بیش و کم گفتن نبایست

بدان ای دایه اورا تا من آیم

که پوزش آنچه باید من نمایم