دلت را گر جفای من حزین کرد

اگر چه بیش دارد بیس حواهد

چنان کاکنون جفای من ترا بود

ز پیش این جفای تو مرا بود

جفای تو دلم را همچنین کرد

نگر تا خویشتن را چه پسندی

به هر کس آن پسند ار هوشمندی