مبند از کینه راه شادمانی

نه موی آگاه باشد بر تن اوی

تو نیز این دشمنی در دل همی دار

مرا منمای چندین خشم و آزان

مکش یکباره شمع مهربانی

مبر از مهر چو من دلفروزی

مگر مهرم به کار آیدت روزی