کنون آن گفتها کردی فراموش

همان بهتر که حاکستر شود زود

بسی آهو بگفتی بر تن من

دو صد چندان که گوید دشمن من

نه در دل جای آن دادی نه در گوش

نبینی آنکه خود کردی ز خواری

ز من مهر و وفا می چشم داری