اگر گیتی بپیمایی دو صد راه

که او تا مرگ باشد پیش من ماه

هر آن گاهی که چون او ماه باشد

سزد اورا که چون من شاه باشد

نه چون او ماه یابی نه چو من شاه

چو ما را داد بخت نیک پیوند

به مهر یکدگر باشیم خرسند