بسی دادم دل بیهوده را پند

کنون از من شدی یکباره بیزار

دریغا آن همه پیمان که بستی

ببستی باز بیهوده شکستی

که با این بی وفا هرگز مپیوند

دل خود کامم از پیمان برون شد

که داند گفت حال او که چون شد