خروشی ناگهان از وی رها شد

که با دلبر چرا شد تند و سرکش

پشیمان گشت از گفتار بی بر

ز دیده سیل مرجان ریخت بر بر

که گتی جان وی از تن جدا شد

عنان رخس را چون باد برتافت

سمنبر ویس را در راه دریافت