دراز آهنگ شد گفتار ایشان

دگر باره یکایک بر شمردند

بگفتند آن جفا کز هم بدیدند

سخنهای جفا کز هم شنیدند

جهان مانده شگفت از کار ایشان

دل ویسه چو کوهی بود سنگین

رخش همچون بهاری بود رنگین