چنین بودند یک مه دو نیازی

چو دو زنجیر مشکین موی بر موی

چه از بستر چه زان دوروی نیکو

بهم بر خز و دیبا بوده ده تو

نیاسودند روز و شب ز بازی

همیشه راست کرده بر نشان تیر

به مه آمیخته مثل می و شیر