کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 139

پراگنده بر کوه و دشتش بره

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 136

    همه راغ و هامون پر از گوسفند

    #
  2. 137

    همه راغ آب و همه دشت جوی

    #
  3. 138

    همه ده پر از مردم خوب روی

    #
  4. 139

    پراگنده بر کوه و دشتش بره

    انتخاب‌شده
  5. 140

    بهشتی شده بوم او یکسره

    #
  6. 141

    به موبد چنین گفت کای روزبه

    #
  7. 142

    چه کردی که ویران بد این خوب ده

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 139 از «بخش ۹ - بیامد سوم روز شبگیر شاه...» است.