جهان افروز رامین گفت شاها

نیایش را دو تا شد سرو سیمین

شهنشه شاد شد چون روی او دید

هم از راه و هم از روزش بپرسید

نکو ناما به شاهی نیکجواها

ترا جاوید بادا بخت پیروز

ز بهروزیت بد خواه تو بد روز