به چونین خوش زمان و نغز هنگم

که گفتی ششتری بد دامن مرو

ز باران خرمی چندان بیفزود

که گفتی قطر باران خرمی بود

که گیتی تازه بود و روز پدرام

شهنشه کرد با دل رای نخچیر

که بود آن گاه شهر و خانه دلگیر