چو گردون کوه را استام زر داد

تو گفتی مژدهء شاهنشهی داد

بی انده شد روان مهرجویش

به بار آمد گل شادی ز رویش

زمین را نیز فرش پر گهی داد

خروش آمد ز دز رویینه خم را

درای و نای و کوس و گاودم را