دجی خو کرده در شادی و در ناز

جگ خسته به تیر و دل به ژوپین

چو آگه گشت ویس از رفتن رام

برفت از جان او یکباره ارام

کنون چون کبگ شد در چنگل باز

غریوان با دل سوزان همی فگت

نوای زار بر نا دیدن جفت