چرا تیمار تنهایی ندارم

کنون چون کبگ شد در چنگل باز

غریوان با دل سوزان همی فگت

نوای زار بر نا دیدن جفت

چرا یاقوت بر رویم نبارم

نیابم یار چون یار نخستین

نکارم مهر همچون مهر پیشین