تو با لشکر برفتی وای جانم

درود از من امیر نیکوان را

مرا پدرود نا کارده برفتی

همانا دل ز مهرم بر گرفتی

که آمد لشکری از اندهانم

ببستم دل به صد زنجیر پولاد

همه بگسست و با تو در ره افتاد