کجا روی تو باشد چون بهاران

درو آب از سرشک دیدگانم

کنم پر بآب و سبزی جایگاهت

به باران گرد بنشانم ز راهت

بهاران را بباید ابر و باران

چو رامین رفت یک منزل از آن راه

نبود از بی دلی از راه آگاه