هزاران گونه بر رویش گوا بود

بپیماید ازین یک روز صد سال

چو شاهنشه فرود آمد به منزل

به پیش شاه شد رامین بی دل

که اورا صبر و هوش ازتن جدا بود

نه رامش کرد با شاه و نه می خواست

بهانه کرد درد پا و بر خاست